Oferta

Dla rodziców

RODZICU!

Przyjdź, gdy:

  • coś niepokoi Cię w zachowaniu Twojego dziecka,
  • Twoje dziecko sprawia kłopoty wychowawcze,
  • Twoje dziecko ma trudności w nauce,
  • nie możesz porozumieć się ze swoim dzieckiem.
Dla uczniów

UCZNIU!

Przyjdź, gdy:

  • masz kłopot ze swoimi uczuciami,
  • trudno nawiązujesz kontakty z innymi,
  • nie możesz porozumieć się z rodzicami,
  • nauka sprawia Ci problem,
  • chcesz zerwać z nałogiem,
  • po prostu chcesz się „wygadać”.
Dla nauczycieli

NAUCZYCIELU!

Przyjdź, gdy:

  • nie radzisz sobie z klasą,
  • nie możesz dotrzeć do swojego ucznia,
  • czujesz się wypalony zawodowo.

 


ZAPRASZAMY. GWARANTUJEMY ANONIMOWOŚĆ.

Wszelkie porady i konsultacje udzielane są bezpłatnie.

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna
ul. Grota Roweckiego 9E
63 – 900 Rawicz
tel. 65 614 18 54


Realizowane programy:

  • Program edukacyjno – terapeutyczny do pracy z uczniami z dysortografią
  • Program edukacyjno – terapeutyczny do pracy z dziećmi z trudnościami w nauce czytania i pisania
  • „Jak się uczyć krótko i z sukcesem” – dla uczniów klas IV – VI
  • „Przeciw przemocy w grupie rówieśniczej” – program profilaktyczny dla uczniów klas VI szkół podstawowych
  • „Stop uzależnieniom” – program profilaktyczny dla uczniów gimnazjum
  • Szkolny program profilaktyczno – edukacyjny ukierunkowany na kształtowanie wrażliwości i inteligencji emocjonalnej
  • Program profilaktyczny „Przeciw uzależnieniom – jak mówić nie”- dla dzieci szkół podstawowych, ich rodziców i nauczycieli
  • Program edukacyjny „Bezpieczne Dziecko” – dzieci w wieku 5-6 lat, rodzice i nauczyciele
  • Program badań przesiewowych słuchu u dzieci i młodzieży w wieku szkolnym
  • Program badań przesiewowych wzroku u dzieci i młodzieży w wieku szkolnym
  • Program badań przesiewowych słuchu „Słyszę” u dzieci w wieku przedszkolnym
  • Program badań przesiewowych mowy „Mówię” – u dzieci w wieku przedszkolnym
  • Jak sobie radzić z prowokacyjnymi zachowaniami uczniów – interaktywna prezentacja multimedialna dla rad pedagogicznych
  • Program przesiewowych badań funkcji poznawczych dzieci 5 – 6 letnich

Rodzicu, wspieraj zdolności swojego dziecka:

  1. Zaspokajaj potrzeby poznawcze dziecka. Odpowiadaj na zadawane pytania. Podsuwaj interesujące lektury, gry, zabawy, programy edukacyjne. Proponuj wyjścia na wystawy, prelekcje, udział w dodatkowych zajęciach rozwijających zainteresowania dziecka (np. plastyczne, muzyczne, matematyczne, literackie, przyrodnicze itp.). Poszerzaj, wzbogacaj wiedzę dziecka o dodatkowy program kształcenia z danej dziedziny.
  2. Rozwijaj myślenie twórcze dziecka. Jest ono nieodłącznym składnikiem zdrowia psychicznego, jednym ze sposobów samorealizacji, sprzyja osiąganiu sukcesów.
  3. Wzbudzaj twórczą aktywność swego dziecka (otwarty, spontaniczny i twórczy styl życia jest największym darem, jaki rodzice mogą ofiarować potomstwu: uznanie przez rodziców twórczego zachowania budzi w dziecku śmiałość, ducha przygody, poczucie bezpieczeństwa :
  • dostarczaj materiałów rozwijających wyobraźnię,
  • dostarczaj źródeł, które wzbogacają obrazowość języka (np. baśnie ludowe, mity, legendy),
  • zostawiaj dziecku czas na myślenie i marzenia na jawie; niech ma czas na zadumę i namysł, a nie na bieganie od jednego zajęcia do drugiego,
  • zachęcaj dziecko do utrwalenia swoich pomysłów,
  • nadawaj jego wytworom skończoną formę (opraw rysunki, złóż tomik z wierszy),
  • akceptuj naturalną skłonność do odmiennego spojrzenia na rzeczy,
  • chwal przejawianie szczerej indywidualności,
  • bądź ostrożny z redagowaniem, poprawianiem tekstów pisanych przez dzieci,
  • zachęcaj do bawienia się słowami,
  • kochaj dziecko i mów mu o tym.
  1. Stwarzaj okazję do jak najczęstszych kontaktów grupowych. Doświadczanie zespołowego działania, uczestniczenia w spontanicznych i zorganizowanych zajęciach grupowych rozwinie umiejętności komunikacji. Pomóż dziecku w nawiązaniu kontaktów społecznych (zaproś kolegów do domu lub na wspólną wyprawę, np. do kina, zapisz na zespołowe zajęcia pozaszkolne itp.).
  2. Nie zaniedbuj rozwoju fizycznego dziecka. Zachęcaj do spędzenia czasu wolnego w sposób aktywny ruchowo. Zainteresuj jakąś dyscypliną sportu (np. tenis, pływanie itp.).
  3. Pamiętaj! Dziecko zdolne jest przede wszystkim dzieckiem, a dopiero potem utalentowanym. Nadmiar obowiązków, nasze zbyt duże wymagania mogą je zmęczyć i zniechęcić do wysiłków. Zapewniaj wsparcie, stwarzaj poczucie bezpieczeństwa.

Na podstawie opracowania „ Diagnoza i wspomaganie w rozwoju dzieci uzdolnionych” oraz materiałów szkoleniowych przygotowała Anna Morawska

Jest jedna zdolność, bez której uczenie się byłoby niemożliwe: ciekawość

Dziecko zdolne, czyli cechujące się wybitną inteligencją, będzie charakteryzowało się przede wszystkim umiejętnością samodzielnego i szybkiego uczenia się. Jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech jest również ogromna ciekawość świata. Zdolny uczeń, niezależnie od swoich zainteresowań czy też konkretnych umiejętności, będzie potrafił przyswoić sobie wiedzę szybciej niż jego rówieśnicy i będzie to robił z przyjemnością. Jest to zauważalne w tych momentach, kiedy reszta klasy jeszcze nad czymś pracuje, a on już skończył.

Warto pamiętać, że inteligencja jest ogólną cechą umysłu, dlatego nie jest związana z konkretnymi zdolnościami. Niemniej może ona wpływać na lepsze rozumienie pewnych zagadnień. Obserwuje się, że osoby inteligentne są sprawniejsze w takich dziedzinach jak matematyka, języki czy też muzyka, ponieważ nie wymagają one uczenia się na pamięć i są oparte na logicznych zasadach, wymagających analizy i zdolności abstrahowania. Wpływa to na fakt, że zdolne dzieci lubią zabawy i zagadki logiczne, ale z drugiej strony są trudniejszymi uczniami, ponieważ wymagają od swoich nauczycieli większego przygotowania merytorycznego i szybko wyłapują nieścisłości, niekonsekwencję oraz luki w ciągu rozumowania.

Wśród najbardziej typowych cech, które zdolny uczeń reprezentuje w klasie i poza nią, należy wymienić:

  • może szybciej się uczyć i przyjąć więcej wiedzy naraz;
  • ma lepszą pamięć;
  • jest ciekawy świata i często zadaje pytania;
  • posługuje się bogatym słownictwem;
  • ma rozległe zainteresowania i oryginalne hobby, posiada nieraz szczegółową wiedzę na temat oryginalnych zagadnień;
  • łatwo angażuje się w interesujące go zajęcia i nie potrzebuje zachęty, aby rozwijać swoje zainteresowania;
  • zaskakuje nietypowym podejściem do różnych zagadnień;
  • jest uparty i nieustępliwy;
  • może mieć problemy z odnalezieniem się wśród rówieśników;
  • może być zarówno osobą cichą, skrytą i niewyróżniającą się, jak i przebojową i energiczną.

Dziecko zdolne swoje nieprzeciętne możliwości może rozwijać w różnych obszarach:

  • humanistycznych,
  • matematycznych,
  • artystycznych,
  • przyrodniczo-ekologicznych,
  • organizacyjnych,
  • sportowych,

Zdarza się, że uczeń zdolny jest prymusem i nie sprawia trudności wychowawczych, ale często też powoduje niemałe problemy. Jest tak głównie dlatego, że nudzi się na lekcjach, które są dla niego zbyt proste. Nieraz mówi się o takich osobach „zdolny, ale leniwy”, ponieważ zdolny uczeń nie musi wkładać wiele pracy i czasu w opanowanie nowego materiału. Znudzenie powoduje dekoncentrację i nadpobudliwość, które prowadzą do przeszkadzania w lekcjach, a nieraz też dyskutowania z nauczycielem i celowych prób rozdrażnienia go. Uczeń zdolny zadaje pytania abstrakcyjne już w wieku 8-9 lat (podczas gdy u pozostałych dzieci zaczynają się one w wieku 15 lat), co może wprowadzać w zakłopotanie i zakłócać przebieg zajęć. Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z uczniem zdolnym, ale leniwym, czy też uczniem zdolnym i niesprawiającym kłopotów, ważne jest zapewnienie mu optymalnych warunków do rozwoju, ponieważ wymaga on indywidualnego podejścia. Jest to decydujące dla jego rozwoju, szacuje się nawet, że aż 80% zdolności dzieci kształtuje się w okresie wczesnoszkolnym.

Dzieci z nierozpoznanymi zdolnościami często mają problem z zachowaniem na zajęciach. Wykorzystują intelekt do podważania autorytetu nauczyciela, są zdekoncentrowane i nie wykorzystują swojego potencjału do rozwijania się w szkole. Nauczyciel odbiera ich nadpobudliwość i negatywizm jako przeszkadzanie w lekcjach, a nie wynik znudzenia zajęciami. Warto jest w trudnych momentach zająć nadpobudliwego ucznia dodatkowym zadaniem, które przy okazji będzie dla niego dobrą zabawą.

Bardzo ważne jest również uczenie pracy nad swoimi emocjami. Dziecko zdolne ma wysokie wymagania wobec siebie i warto wskazywać mu, że porażki zdarzają się wszystkim i nie przekreślają jego wartości jako człowieka. Warto podkreślać przy tych okazjach, że dzięki popełnianiu błędów można czegoś się nauczyć i rozwijać, a każda porażka wzmacnia umiejętność pokonywania problemów w życiu. Należy uczyć zdolne dziecko radzenia sobie z przegraną i przyjmowaniem krytyki.

Poczucie, że jest się wartościowym człowiekiem niezależnie od tego, czy nieustannie potwierdza się swoje zdolności, czy też nie, jest również kluczowe z punktu widzenia kontaktów z innymi dziećmi. Często uczniowie zdolni mają problemy z odnajdywaniem się w grupie rówieśniczej z powodu odmiennych zainteresowań. Paradoksalnie nawet wyróżniony uczeń czuje się zakłopotany publicznym chwaleniem oraz czuje, jak wpływa to na odbiór jego zdolności przez rówieśników. Mogą oni zazdrościć mu i dokuczać, wiedząc, że nie są w stanie dorównać jego poziomowi i przez to nigdy nie zasłużą na pochwałę. To szkodliwie wpływa na zwartość grupy, dlatego warto zadbać o to, aby nie wyróżniać zbyt mocno zdolnego ucznia. Również istotne jest, aby pochwały były sprawiedliwe. Poczucie sprawiedliwości jest u dzieci bardzo silne i są one wyczulone na to, czy za podobne przewinienie (przykładowo brak pracy domowej) są one tak samo oceniane.

Mając na uwadze, że kontakty z rówieśnikami są nieraz tak trudnym zagadnieniem dla zdolnych uczniów, warto zachęcać dziecko do angażowania się w pracę zespołową. Dzięki temu klasa będzie mogła wypracować metody współpracy i komunikacji. Jest to szczególnie ważne, ponieważ istnieje ryzyko, że nadmiernie odseparowany uczeń wyrośnie na aroganta i egocentryka.

Fundamentalnym pytaniem jest kwestia tego, kto jest bardziej odpowiedzialny za rozwój talentów i zdolności ucznia wybitnego – nauczyciel czy rodzic? W obecnych czasach zdarza się, że rodzic spędza ze swoim dzieckiem w ciągu tygodnia mniej czasu niż jego nauczyciel w ciągu jednego dnia, szczególnie gdy mówimy o małych dzieciach, uczęszczających do przedszkola czy do pierwszych klas szkoły podstawowej. Łatwiej jest więc nauczycielowi, jako znającemu podstawy teoretyczne profesjonaliście, zaobserwować u dziecka cechy wskazujące na istnienie zdolności. Z drugiej strony, rodzice są świadkami życia dziecka od momentu jego narodzin, obserwują swoje dziecko w różnych sytuacjach i bardzo dużo o nim wiedzą, więcej niż nauczyciel mający pod opieką grupę 20-30 dzieci. Dlatego też można pokusić się o stwierdzenie, że odpowiedzialność za rozwijanie potencjału młodych ludzi jest obopólna i leży w gestii zarówno rodziców jak i nauczycieli, jednak każda ze stron odpowiada za inne obszary oddziaływania na dziecko.

Bardzo ważną kwestią jest właściwa pomoc edukacyjna, której wymagają zdolni uczniowie. Zarówno kierowanie rodzica z dzieckiem do odpowiednich specjalistów, jak również wsparcie poprzez określone zajęcia, działania, organizację przestrzeni życiowej sprzyjającą rozwojowi talentu.

Podtrzymywanie i rozbudzanie ciekawości to główne zadanie rodziców i nauczycieli!


WSPIERANIE NAUCZYCIELI W PLANOWANIU I REALIZACJI ZADAŃ Z ZAKRESU DORADZTWA EDUKACYJNO-ZAWODOWEGO PRZEZ PRACOWNIKÓW PP-P w RAWICZU

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Rawiczu służy pomocą w zakresie doradztwa zawodowego i preorientacji oraz orientacji zawodowej zarówno wspierając w tym zakresie nauczycieli jak i rodziców oraz bezpośrednio pomagając dzieciom i młodzieży w; rozpoznawaniu własnych mocnych stron i zdolności, tym samym w rozwoju zainteresowań oraz w wyborze kierunku kształcenia i zawodu.

Poradnia organizuje pomoc i wsparcie w tym zakresie zarówno;

Bezpośrednio na terenie poradni

  • poprzez kontakt, badania psychologiczne i doradztwo zawodowe rodzicom, dzieciom i młodzieży oraz nauczycielom a także poprzez prezentacje multimedialne wspierające wybór zawodu i warsztaty dla mniejszych grup uczniów (np. warsztaty dla maturzystów i uczniów szkół średnich – w grupach 14-15 osobowych)
  • poprzez indywidualne dyżury, porady i doradztwo zawodowe

Na terenie szkół oraz przedszkoli Powiatu Rawickiego

  • poprzez warsztaty psychologiczne np. dla młodzieży maturalnej i ostatnich klas szkół średnich wg programu „Kim być” i teorii Hollanda
  • poprzez warsztaty psychologiczne z aktywizacji zawodowej, planowania kariery oraz pozytywnej autoprezentacji dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych
  • poprzez warsztaty z orientacji i preorientacji zawodowej prowadzone przez doradcę zawodowego lub psychologa dla dzieci już od przedszkola do gimnazjum (w przedszkolu bazujące na zabawie i wstępnej prezentacji wybranych zawodów dzieciom oraz zajęciach z rodzicami z zakresu rozpoznawania i rozwoju zdolności i zainteresowań dzieci, z zaznaczeniem jakie zdolności i umiejętności rozwijają konkretne zabawy i ćwiczenia).
  • poprzez warsztaty z preorientacji i orientacji zawodowej prowadzonych przez doradcę zawodowego lub psychologa dla rodziców dzieci i młodzieży od wieku przedszkolnego do etapu szkół średnich
  • poprzez indywidualne dyżury, porady i doradztwo zawodowe po zajęciach warsztatowych, udzielane zarówno rodzicom, dzieciom i młodzieży a także nauczycielom

Jesteśmy poradnią działającą na rzecz dobra dzieci i młodzieży.

Prowadzimy szeroki zakres działalności diagnostycznych, terapeutycznych, doradczych i wspomagających wszechstronny rozwój uczniów.

Kładziemy szczególny nacisk na wczesne wykrywanie deficytów rozwojowych i ich wyrównywanie.

Jesteśmy przekonani, że nasze działania spełniają oczekiwania uczniów, rodziców i nauczycieli.